സിറ്റി ടവറിന്റെ മുന്നിലുള്ള ബസ് സ്റ്റോപ്പില് നിന്നും കാര്ത്തികയെയും ബൈക്ക്-ല് കയറ്റി മാളിലേക്ക് പോകുന്നതിനിടെ ഫോണ്-ല് അഞ്ജലിയുടെ കാള്..
"ഓഫീസില് എത്തിയോ?"
"ഇല്ല അഞ്ജു, പോയ്കൊണ്ടിരികുന്നതെ ഉള്ളു.. എന്താ കാര്യം?"
"അല്ല ജോലിത്തിരക്ക് കുറവാണെങ്കില് നേരത്തെ വരുമോ?"
"ഞാന് നോക്കട്ടെ.. ശരി.."
അവന് ഫോണ്-ല് സംസരികുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച കാര്ത്തിക അവനോട് ബൈക്ക്-ന്റെ പുറകില് ഇരുന്നുകൊണ്ട് അവനോടു സംസാരിക്കാന് തുടങ്ങി..
"അഞ്ജുവിനോട് എന്തിനാ കള്ളം പറഞ്ഞത്?"
"സത്യം പറഞ്ഞിട്ടെന്തിനാ?? സത്യത്തിനൊന്നും ഒരു വിലയും ഇല്ല എന്ന് നിനക്ക് നിന്റെ അനുഭവം കൊണ്ട് തന്നെ മനസിലായില്ലേ??"
"അത് ശരിയാ.. എങ്കിലും.."
"ഒരു എങ്കിലും ഇല്ല.. ഈ ഒരു ദിവസം എങ്കിലും ഞാന് നിന്റെ കൂടെ ചിലവഴിചില്ലെങ്കില്.. എന്തോ എന്റെ ജീവിതത്തിനു ഒരു അര്ത്ഥവും ഇല്ലണ്ടാകും"
അതിനു മറുപടിയെന്നോണം കാര്ത്തിക ഒന്ന് മൂളുക മാത്രം ചെയ്തു..
"ശ്യാം പിന്നീട് എന്നെങ്കിലും വിളിച്ചിട്ടുണ്ടോ?"
അവള് ഇല്ല എന്ന അര്ഥത്തില് തലയാട്ടുന്നത് മിററിലൂടെ അവനു കാണാമായിരുന്നു..
"ദാമ്പത്യത്തില് ഒന്നും ഒളിക്കരുത് എന്നൊക്കെ പറയുന്നത് വെറുതെയാ.. " അത് പറഞ്ഞപ്പോള് അവളുടെ കണ്ണുകള് നിറഞ്ഞത് അവന് ശ്രദ്ധിച്ചു..
മാളിന്റെ മുകളിലുള്ള ശീതികരിച്ച restaurant -ല് ഇരുന്നപ്പോള് 2 പേരുടെയും കണ്ണുകളിലൂടെ എന്തൊക്കെയോ കടന്നുപോയ്കൊണ്ടിരുന്നു.. അവര്ക്കിടയിലെ മൗനത്തെ തകര്ത്തു കൊണ്ട് അവന്റെ ഫോണ് പിന്നെയും ശബ്ദിച്ചു.. വീണ്ടും അഞ്ജു തന്നെയാണ്...
"വൈകിട്ട് നേരത്തെ എത്തുമോ ഇല്ലയോ? "
അവളുടെ സ്വരത്തില് കാര്ക്കശ്യം നിറഞ്ഞിരുന്നു..
"അഞ്ജു അത്.. " പറഞ്ഞു തീര്ക്കും മുന്പേ മറുപടി വന്നു..
"എന്റെ കൂടെ ചിലവഴിക്കാന് സമയം ഉണ്ടോ എന്ന് എനിക്ക് ഇന്ന് അറിയണം.. അവള്ക്കു വേണ്ടി ചിലവഴിക്കാന് സമയം ഉണ്ടല്ലോ.. ഒന്നുകില് ഞാന് അല്ലെങ്കില് അവള്.. രണ്ടില് ഒരാള് മതി.. എന്താ ചെയ്യേണ്ടത് എന്ന് എനിക്ക് അറിയാം.."
ഫോണ് കട്ടായി..
"അഞ്ജു ദേഷ്യപെട്ടു അല്ലെ?? സാരമില്ല നീ പോയ്കോടാ.. ഇന്നത്തെ ദിവസം ഞാന് ഇവിടെ ആണ് ചിലവഴിക്കാറു.. ഹാ നിനക്ക് അറിയാമല്ലോ.. "
"വേണ്ട.. എന്ത് വന്നാലും ഞാന് പോകുന്നില്ല.. നീ വാ നമുക്കൊന്ന് നടന്നിട്ട് വരാം.."
അവര് പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങി.. കായല്ക്കര ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.. ഈ നഗരത്തിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരമായ സ്ഥലം അവിടെ ആണ്..
"നിനക്ക് ഞാനിപ്പോ ഒരു ഭാരം ആണെന്ന് അറിയാം.. അഞ്ജുവിന് നമ്മുടെ ബന്ധം ഇഷ്ടവുമല്ല.. നീ എന്തിനാ എന്നെ ഇപ്പോഴും ഇങ്ങനെ സഹികുന്നത്"
"ഹേയ് അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ല.. "
അവര് കൂടുതല് സംസാരിച്ചില്ല.. നേരം പോയ്കൊണ്ടിരുന്നു.. അഴിച്ചു വിട്ട കുതിരയെ കണക്കെ..
"നേരം ഒരുപാടായി നമുക്ക് പോകണ്ടേ??" അവന്റെ ശബ്ദം കേട്ടാണ് അവള് യാതര്ധ്യതിലേക്കു മടങ്ങി വന്നത്..
"പോകാം.."
അവളെയും ബൈക്ക്-ന്റെ പിന്നിലിരുത്തി നഗരത്തിന്റെ തിരക്കേറിയ വീഥികളിലൂടെ പായുമ്പോള് അവന്റെ മനസ്സ് വേറെ എവിടെയോ ആയിരുന്നു..
No comments:
Post a Comment